ا


 
 

اعراب پیش از اسلام مبدا نداشتند، البته مبادی تاریخی ای برای محاسبه ی چند ده سال یا کمی بیشتر انتخاب نموده بودند که همان وقایع مهم آن دهه یا چند دهه بود. مثلا عام الفیل که سال حمله ی ابرهه به مکه را نشان می دهد و سال بازسازی کعبه، تا مدتها مبدا تاریخ شدند و در دوره ی بعثت، رفتن پیامبر اکرم (ص) به خانه ی ارقم مبدا تاریخی قرار گرفت.

پس اعراب پیش از اسلام مبدا تاریخی ای که سالهای متمادی و بیش از چند قرن را نشان دهد  از شکل گیری جامعه و دولت اسلامی، اهمیت هجرت در اندیشه ی قرآنی و نقش آن در ایجاد یک تحول عمده در توسعه و گسترش اسلام سبب شد تا این واقعه ی مهم مبدا تاریخ اسلام قرار گیرد و هجرت به مدینه از دو دیدگاه قابل بررسی است اول دیدگاه سیاسی دوم دیدگاه شرعی و الهی. از نظر سیاسی، هجرت به مدینه بعلت ایجاد پایگاهی مستحکم و آغاز حیاتی نو در جامعه ی اسلامی اهمیت می یابد واز نظر شرعی این مسئله تکلیفی الهی و از واجبات دین محسوب می شد که تخطی از آن- و بازماندن در مکه- بدون غدیر موجه گناه به حساب می آمد فلذا مبدا قرار گرفتن آن از جهت مختلف مورد تایید است. در مورد اینکه دقیقا از چه زمانی هجرت به عنوان مبدا تاریخ اسلام تعیین شده اختلاف نظر وجود دارد. گروهی قائل اند که در حدود سال هفدهم هجرت بنا به دلائل مختلف خلیفه ی دوم تصمیم گرفت تا مبدائی برای تاریخ اسلام قرار دهد. وقتی این موضوع در میان افراد مختلف مرح شد هر یک پیشنهادی دادند، عده ای تولد پیامبر (ص) گروهی بعثت و گروهی دیگر وفات آن حضرت را به عنوان مبدا تاریخ پیشنهاد دادند، در این میان امیرالمومنین پیشنهاد هجرت به مدینه فرمود و همین نظر مورد پذیرش قرار گفت. این مطلب در «البدایه و النهایه» ج 7 ص 73 و 74 و در «تاریخ عمر ابن خطاب» نوشته ی ابن جوزی ص 75 و 76 و در «تهذیب التاریخ ابن عساکر» ج 1 ص 22 و 23 و در «الکامل» ج 1 ص 10 آمده است گروه دوم همچنان که ابن شهاب زهری اظهار کرده است بر این نظراند که رسول الله (ص) در همان آغاز ورود به مدینه دستور تعیین تاریخ را صادر فرموده اقامه نموده اند